Actueel

Uma estranha no Alentejo

Uma estranha no Alentejo

Een Nederlands/Portugees project gesubsidieerd door het Nederlands Letterenfonds: een bijzondere boekuitgave van mijn gedichten, objecten en installaties over de streek Alentejo met prachtige foto's van Luís Branco. Klik rechts bovenaan op Meer, Visual Works 2015/16 voor het beeldend werk. Mocht je een gesigneerd exemplaar willen (gelimiteerde oplage), stuur een berichtje aan vanderlindengerry@gmail.com of gerry@gerryvanderlinden.nl  Zie ook mijn facebookpagina.

 

 

Klik op 'Meer' bovenaan rechts, click on 'More' for more..

Masterclass Gedicht & Verhaal, bij de auteur thuis, gerry@gerryvanderlinden.nl

STADSWILD (Nieuw Amsterdam) de tiende bundel

STADSWILD (Nieuw Amsterdam) de tiende bundel

 

 

Als ze een landschap was

 

ze zou bewegen in de wind

 

stilte opzoeken

 

in het gegil van krekels

 

ze zou de zon om water vragen

 

 

 

wolken om genade

 

bladeren om een voetstap

 

de aarde om een vore

 

en een vlieg

 

 

 

ze zou het licht verschuiven

 

donker omschudden

 

vogels zouden stilstaan

 

als penselen in de lucht

 

 

 

En achter haar uitgestrekt

 

zou de stad blijven ademen

 

 

 

 


 

Over Stadswild

Foto: Rogier Fokke
Foto: Rogier Fokke

De stad van Gerry van der Linden bruist van het Stadswild: vrouwen, kinderen, geliefden en fonteinen. Gedichten die nauw verbonden zijn met de vaak absurde wereld om ons heen. Stadswild toont een geraffineerd verbeeld en overtuigend universum. Nieuw Amsterdam €17,50.

 

Schrijfworkshops & manuscriptbegeleiding

Gerry is dichter, schrijver en heeft een ruime ervaring in lesgeven. Naast haar docentschap aan de Schrijversvakschool Amsterdam is zij schrijfcoach en geeft individuele (ook digitale) manuscriptbegeleiding en adviezen. Elke maand houdt zij op zaterdagmiddag een schrijfworkshop bij haar thuis in het hartje van Amsterdam. Voor meer info: gerry@gerryvanderlinden.nl

 

WAT EEN GELUK , negende dichtbundel Gerry van der Linden.

WAT EEN GELUK , negende dichtbundel Gerry van der Linden.

 

 

The Fittest

 

In het krappe vogelhuis

scharrelt prooi

struikelt houtsnip

richt mos zijn kopje op

oef

 

van natuur hakt de mens

vleugels stuk

knoopt zijn jas dicht

drinkt nog iets sterks

dringt in de stam

au

 

handschoen kapt

pak op

die fluwelen dingen

draagt ze ingenaaid op inborst

hakker

 

bolster knapt

in het haardvuur

in het houthuis

aan de houttafel en houtstoel

o blankenpit

 

wil je leven - zeg het maar.

 

 

www.nieuwamsterdam.nl/wateengeluk

 

Rob Schouten over Wat een geluk in Vrij Nederland (15-09-2012):

 

"Deze bundel is een kruisverhoor van de dichteres door de dichteres. Ze ondervraagt zichzelf over haar verleden en komt terug bij haar kinderjaren, vader, moeder, voorbije relaties, het eigen kind. Doordeweekse thematiek, maar goed gedaan. Een tijdlang hoorden we niets van Van der Linden, maar we krijgen er een gelouterde vrouw voor terug, eentje die melancholie en geluksgevoelens op krachtige wijze en zonder sentimentaliteit uitspreekt.''

 

Levity Peters in Meander (31-05-2012):

 

'Wat verwacht je van een dichtbundel met deze titel? Is het cynisch bedoeld, of is het de uitroep van iemand die eensklaps het licht heeft gezien? Het duurde een aantal gedichten voor ik het door had, om precies te zijn vier. Toen had ik de ervaring gevangen te zijn in een caleidoscopische wereld. Hoe vang je waarneming en gevoelservaring in één beeld? In het vierde gedicht van de bundel doet Gerry van der Linden dat zo (eerste strofe):

 

De zon een schommel

waarop ze zit

achter een luik gespeelde slaap

 

"Hoe is het mogelijk met zulke karige middelen zoveel bijna tastbare werkelijkheid op te roepen. Hoe is het mogelijk dacht ik, dat ik mij zo thuis voel in een aantal van haar gedichten.'' 

 

Fleur de Meyer over Wat een geluk in de Poeziekrant, februari 2013:

 

'Gerry van der Lindens lyriek doet me denken aan de woorden van Hans Faverey. Op een vraag wat de dichter wilde dat er gebeurde in een gedicht, zei hij: ''een ontstaan en een verdwijnen, waarschijnlijk''. De gedichten uit Wat een geluk illustreren dit proces doordat de dichteres een recessieve lyrische techniek hanteert die wonderwel werkt. Met weinig woorden worden treffende observaties neergezet, de vakkunde en liefde voor de taal maken dat Gerry van der Lindens boodschap duidelijk wordt, het verleden haakt zich vast aan het heden. De werkelijkheid is een ontstaan en een verdwijnen.'

Nominatie Prijs der Brabantse Letteren

De bundel Glazen jas (Nieuw Amsterdam 2007) werd genomineerd voor de Brabantse Prijs der Letteren (short list van 5), kijk op www.nieuwamsterdam.nl of YouTube voor een filmpje over de dichteres in haar werkkamer.

 

Andere genomineerden waren o.a. Leon de Winter (roman: Het recht op terugkeer) en Frouwkje Tuinman (dichtbundel: Receptie). 

GERRY VAN DER LINDEN schrijft gedichten, verhalen en romans.

 

Op jonge leeftijd (1978) debuteerde ze met de dichtbundel De Aantekening (De Bezige Bij) waarover de pers zei: 'Jonge, frisse gedichten met een filosofische ondertoon en barsten van kwetsbaarheid'. Sindsdien schreef zij tien dichtbundels, een novelle en twee romans. Haar meest recente bundels zijn Glazen jas (Nieuw Amsterdam 2007), Wat een geluk (Nieuw Amsterdam 2012) en STADSWILD (Nieuw Amsterdam 2014).  

 

 

Dit gedicht is uit de bundel Glazen jas

 

 

 

morgen valt de zee achterstevoren

drinkt eb vloed

vaart zonder aankondiging

de hemel los

 

blijven we achter op het zand

engelen zonder draad

engelen zonder passe-partout

andersdenkend

 

morgen draait de wind

zonder mededogen

kapseist drijfhout

niets grandioos voor de boeg

 

blijven we achter op het zand

met geschilde lijven

dijen bezoedeld

monden gedregd

 

 

 

Een recensie van Glazen jas van Fleur De Meyer in de Poeziekrant van juli/augustus 2007: 

In Glazen jas stemt Gerry van der Linden vorm en inhoud op elkaar af. Ze wikt en weegt haar woorden zorgvuldig, maar dat calculeren, analyseren, zoeken en schrappen schaadt de spontaniteit van de verzen niet. Het zijn vakkundige, eenvoudige gedichten die hun doel treffen. Ze zijn  associatief, rechttoe rechtaan en weerspiegelen het onvermogen en de onmacht die we allen ervaren in diverse vormen van liefdesbanden en die van de veranderende wereld om ons heen. Het is zuivere, prikkelende lyriek.  

 

De dichtbundel Glazen jas werd genomineerd, short list van vijf, voor de Schrijversprijs der Brabantse Letteren 2009. In het juryrapport zegt  voorzitter Piet Calis:  

 

In Glazen jas lijkt Gerry van der Linden haar vorm te hebben gevonden. Met speelse beelden en taal gaat ze de werkelijkheid te lijf, ontleedt ze relaties, liefde en de vluchtigheid van het bestaan. Zo maakt ze de onmogelijkheid van blijvende liefde en geluk voelbaar in een spel van woorden en betekenissen. Glazen jas is een sterke, bijna illusieloze bundel, een illusieloosheid, die zonder de soms absurdistische humor ondraaglijk zou zijn.

 

Zie ook het interview in Meander: http://meandermagazine.net/wp/2010/04/de-ziel-van-een-dichter-is-moeilijk-te-vangen/

Drie van haar gedichten zijn opgenomen in de bloemlezing Poëzie van de 20ste en 21ste eeuw van Gerrit Komrij. Ze publiceert met regelmaat nieuw werk in literaire tijdschriften, zoals Hollands Maandblad en leest voor en jureert in radio-progamma's, zoals het VPRO radioprogramma De Avonden.

 

Over de auteur en haar werk

Gerry van der Linden is geboren in Eindhoven. Op twaalfjarige leeftijd begint ze te schrijven en op haar achttiende trekt ze naar Amsterdam waar ze ontdekt wordt door Remco Campert, die haar eerste gedichten publiceert in het literaire tijdschrift Gedicht. Na verschijning van haar eerste bundel De Aantekening in 1978 vertrekt ze naar de Verenigde Staten. Nu lijkt het erop dat ik de rest van mijn leven hier dichter moet wezen, zegt ze in een interview, en dat benauwt me nogal. Ze wil reizen, de wereld ontdekken en eindigt in San Francisco waar ze haar gedichten voorleest met o.a. Alan Ginsberg. Ze start een Poetry workshop aan The Art Institute, vertaalt, werkt in een Italiaanse restaurant en is samen met Cher gast in The Phil Danahoe show op NBC.

Na jaren keert ze terug naar Amsterdam waar ze gedichten publiceert in literaire tijdschriften als De Zingende Zaag, Avenue Literair en Optima en in diverse bloemlezingen. Ze ontmoet de vader van haar kind, een uit Kosovo gevluchte Albanees. In 1983 wordt haar zoon Luan geboren. Pas in 1990 volgt haar tweede bundel Val op de rand waarover Rogi Wieg in Het Parool zegt: 'Haar gedichten zijn onomwonden, hebben iets ruws en soms wordt pathos niet geschuwd. Er wordt in geleefd, maar ook fijnzinnig geregistreerd'. 

In 1992 maakt zij haar prozadebuut met Enveloppe en in 1995 komt haar autobiografische roman Wind, die in de pers veel stof doet opwaaien. Vrij Nederland: 'Hoe durft Van der Linden zoiets te schrijven?' Maar De Groene zegt 'Van der Linden schrijft treffend, ontroerend en bij vlagen ronduit mooi'. In 1997 komt de rustige bundel Zandloper, die haar een werkbeurs van het Fonds van de Letteren oplevert en veel succes oogst tijdens een dichterstournee op het Indonesische eiland Java.

 

In 1999 schrijft zij de dichtbundel-cd Lila en de Tekens (Het meisje Lila en de Tekens van de tijd). Op de cd leest zij de gedichten 'tegen het zingen aan'. Beeldend kunstenaar, muzikant en schrijver Dirk Polak maakt een tiental van de composities en begeleidt haar op de accordeon, Esther Apitulay op altviool en Kim Soepnel, zie www.kimsoepnel.nl contrabas. Gerry en Dirk treden enkele malen met Lila in kleine theaters op.

De roman Dolk in 2000 krijgt evenals Wind uiteenlopende kritieken. De bundel Uitweg in 2001 ontlokt criticus Rob Schouten de uitspraak dat het gedichten zijn 'die in al hun gevoeligheid stevig op hun poten staan en wel aan die van Neruda en Lorca doen herinneren'. 

Over de dichtbundel Goed volk (2004) schrijft Peter de Boer in Trouw  'bedrieglijk eenvoudige gedichten die je niet zo gemakkelijk loslaten'. 

De bundel Glazen jas (2007) krijgt mooie recensies o.a. in de Poeziekrant, Trouw, Het Parool en de regionale bladen. Zie ook het interview in Meander: http://meandermagazine.net/wp/2010/04/de-ziel-van-een-dichter-is-moeilijk-te-vangen/
 

Wat een geluk (2012) en Stadswild (2014) zijn de bundels waarmee ze haar positie als dichteres voorgoed heeft gevestigd. Over beide bundels verschenen mooie, gedegen kritieken in de Poeziekrant, Trouw, NRC en de regionale bladen.

 

* Zie voor de kritieken hierboven bij Actueel

 

*Voor meer informatie over de boeken en bundels klik de rubrieken aan. 

page loading